30 Ocak 2009 Cuma

MUHAMMED AYDIN/İTİRAF









Ey sevgili,
Sen “yıldızlarıma tutunun” dediğin an ben hayata tekrar döndüm.Yüreğime akan göz yaşlarım Seninle olmaya yemin ediyordu Efendim.

Nasıl bir sevgi ki bu ;
Sensizlik buhran dolu
Yaşamlar kısıtlanmış bir döngü.
İçlerimizde sakladığımız günahlar
Yansıtamadığımız tebessümler
Sensiz olgunlaşmaya dahi yeltenemiyor
Efendim.

Asırlar önce seslendiklerin
Zamandan önce haber verdiklerin
Şimdi adını unuttu Efendim.
Çehremiz karanlık
Tıpkı hayatımız gibi.
Sonsuz olanı ne çabuk unuttuk
Benliğimizi kaybettik bu unutuşla ve
Seni ne vakit hatırlar hale geliriz
Efendim.
devamı...

4 yorum:

Yavuz ŞAhin dedi ki...

eline yüreğine sağlık süperrr

m_A dedi ki...

diline sağlık,güzel ve gercek şeyler yazmışsın.beni anlatıo sanki:)gülüom ama malesef ağlamam gerekiyo.

mfa dedi ki...

allah razı olsun arkadaşlar. herşey daha güzel olacak Rabbimizin izni ile.

Adsız dedi ki...

dostum neden die sorma bana ne zaman bi yazını okusan bi tuhaf oluyum içim burkuluyo kaybolup gidiyorum.bazende düşünüyom böyle güzel bi yazıya yorum yazpmak ne haddime ben kimim die.yüreğinin derinliklerinden yazdığın tüm güzellikler için senden Allah razı olsun.bigün yazdığın bu güzel şeyler tüm güzel insanlara ulaşsa herkes istifade etse ne hoş olurr...sevgiyle

zekeriyya gültekin